Informatie is nog nooit zo goedkoop geweest. Nadenken is nog nooit zo duur geweest. Helaas reserveren de meeste organisaties middelen voor het eerste en laten ze het tweede in de steek.<\/p>\n
AI-content is nog nooit zo gemakkelijk te herkennen geweest<\/strong>, zoals u waarschijnlijk wel weet. U werpt een blik op een presentatie of leest de eerste drie regels van een e-mail, en u weet meteen of deze door een mens of door AI is geschreven. Dit zal alleen maar duidelijker worden naarmate de modellen beter worden.<\/p>\n Het vreemde is juist het tegenovergestelde: wanneer u een stuk leest dat door een echt mens is geschreven, straalt het denkwerk daarin bijna uit. U voelt de invalshoek, de keuzes, een menselijke geest die daadwerkelijk aan het werk is. Dit is hetzelfde instinct waarmee u een handgemaakt voorwerp kunt onderscheiden van iets dat in massa is geproduceerd<\/strong>, zelfs als u niet kunt uitleggen hoe u dat weet.<\/p>\n AI is schaalbaar, en dat is werkelijk opmerkelijk. Maar iets opschalen is niet hetzelfde als het goed gebruiken. Waar ik hier op wil doelen, is het onderliggende aspect van elk gebruik: leren diep na te denken en vervolgens AI te gebruiken om dat denkproces op te schalen, in plaats van AI het denken volledig te laten vervangen. Die combinatie \u2013 goed nadenken en de tools vaardig genoeg beheersen om dat denkproces te versterken \u2013 zal de vaardigheid waarmee men zich in de arbeidsmarkt van het komende decennium kan onderscheiden<\/strong>. Deze kwestie heeft niet alleen gevolgen voor individuen. Bedrijven moeten de nodige ruimte, opleidingen en gewoontes cre\u00ebren, zodat mensen dit daadwerkelijk in de praktijk kunnen brengen.<\/p>\n Loop bijna elk bedrijf binnen en vraag waar de grens ligt tussen te veel en te weinig AI. Niemand zal u dat kunnen vertellen. Er is geen duidelijke manier om het uitgangspunt vast te stellen, aangezien de benodigde terminologie en beleidsregels nog niet bestaan.<\/strong> Meestal merken mensen echter al in de eerste drie regels dat er iets ontbreekt. We merken de afwezigheid op nog voordat we precies kunnen aangeven wat er ontbreekt. Hoewel het metrum ontbreekt, registreert het instinct van de lezer toch dat het er niet is.<\/p>\n Tegenwoordig is het eenvoudig om iets er goed uit te laten zien, maar het is moeilijk om het er uitstekend uit te laten zien. Degene die hier het meest van profiteert, is bijna nooit degene met de meeste geregistreerde prompts. Het is veeleer iemand die goed kan nadenken en de tools vlot hanteert<\/strong>. Vloeiendheid neemt toe, ongeacht de denkwijze die u erin steekt, maar vermenigvuldigt zich nooit vanzelf. Geef de beste hulpmiddelen ter wereld aan iemand die zwak kan denken, en u krijgt nog meer zwak denken, alleen dan sneller.<\/p>\n Als reactie hierop kiezen de meeste bedrijven voor de verkeerde aanpak. Als u het gebruik van AI stimuleert, zorgt dat ervoor dat dezelfde basisprocessen sneller verlopen. Als u de basislijn<\/strong>, alles wat AI aanraakt, wordt scherper. Maar bedrijven stimuleren het gebruik er toch van, omdat het verbruik is wat op het dashboard wordt weergegeven<\/strong>.<\/p>\n De basisprestaties van niemand stijgen alleen maar omdat er een tool op hun laptop verschijnt: iemand moet daarvoor de voorwaarden scheppen. Misschien begint vijf tot tien procent van elk team met een hoog uitgangsniveau, en Als u die mensen AI ter beschikking stelt, zullen zij al vanaf de eerste dag een voorsprong nemen<\/strong>. De overige 90 procent is waar het echte werk zit. U moet een omgeving cre\u00ebren waarin het hele team zijn basisniveau kan verhogen, en u moet de bestaande denkwijze beschermen voordat de hulpmiddelen deze stilletjes uithollen.<\/p>\n Deze verschuiving is al zichtbaar in de data. Uit de Work Trend Index 2026 van Microsoft, die is gebaseerd op een privacybeschermende analyse van meer dan 100.000 zakelijke chats in Microsoft 365 Copilot, is gebleken dat 49% van het totale gebruik is gericht op analyseren, redeneren en beslissen<\/strong>. Dat is geen AI die documenten opstelt. Dat is AI die beslissingen neemt. Binnen dat aandeel, 28% houdt zich bezig met het nemen van beslissingen en het oplossen van problemen<\/strong> zelfstandig, 19%: omgaan met anderen<\/strong>, 17%-productiewerkzaamheden<\/strong>, en 15%: informatie verzamelen<\/strong>. Als u AI nog steeds ziet als een productiviteitslaag die uw e-mails alleen maar sneller opstelt, zouden deze cijfers u van gedachten moeten doen veranderen.<\/p>\n AI werkt met gegevens uit het verleden (data). Creativiteit daarentegen is gericht op iets dat nog niet bestaat. U bent de som van alle boeken, artikelen, podcasts, nieuwsberichten en programma\u2019s die u ooit hebt geconsumeerd, maar de reden waarom mensen met u willen praten, is dat u geen kloon bent van een van deze bronnen. U interpreteert die input op uw eigen manier en bedenkt invalshoeken die niemand anders zou bedenken. Mensen willen uw unieke visie, geen kopie.<\/strong> Dat is het deel van uzelf dat het model niet kan bereiken.<\/p>\n Het benoemen van de laag was de eerste stap. Het openstellen van de ruimte was de tweede. Zelfs als beide zijn gerealiseerd, heeft u nog steeds niemand opgeleid. Dat is de derde stap, die de meeste bedrijven overslaan omdat \u201cmensen leren denken\u201d klinkt als een categorievergissing.<\/strong> Dat is niet zo. Denken kan worden aangeleerd, en de meest effectieve manier om dat te doen is tevens de goedkoopste methode in dit hele proces.<\/p>\n Cre\u00eber een cultuur waarin mensen elkaar regelmatig dingen bijbrengen, als een normaal onderdeel van de week.<\/strong> Het maakt eigenlijk nauwelijks uit wat. Iemand kan uitleggen hoe een transformator werkt, hoe u een pan ontvet, waarom zijn laatste project mislukte, of wat de buitenspelregel inhoudt. Wat telt, is het lesgeven zelf, want het zet alle vier de \u201cdenkspieren\u201d tegelijk in<\/strong>:<\/p>\n Dat is precies wat deze oefening tot de beste maakt die er is. Om iets te leren, moet u eerst luisteren naar en begrijpen<\/strong> eerst de verwarring van de leerling wegnemen voordat u een oplossing aandraagt, anders beantwoordt u uiteindelijk een vraag die niemand heeft gesteld. U moet nadenken en extrapoleren<\/strong>, idee\u00ebn uit uw hoofd halen en deze zo vormgeven dat ze kunnen worden overgebracht naar elk medium dat de leerling nodig heeft, zelfs als u zich daar niet op had voorbereid. U moet toetsen en valideren<\/strong> ter plekke, waarbij u het idee moet toetsen aan vragen die u niet had zien aankomen. En u moet toepassen en leren<\/strong>, waarbij de uitleg ter plekke wordt aangepast wanneer de eerste versie niet aanslaat, wat meestal het geval is.<\/p>\n Vier spieren, \u00e9\u00e9n beweging. Lesgeven is de enige oefening waarbij al deze spieren tegelijkertijd worden getraind.<\/p>\n Dit is meer dan alleen een vermoeden. In de onderwijspsychologie wordt dit het prot\u00e9g\u00e9-effect genoemd: mensen verwerken de leerstof grondiger wanneer zij zich voorbereiden om deze aan te leren en deze vervolgens daadwerkelijk aan iemand overbrengen. Dat is wat Fiorella en Mayer in hun overzicht uit 2016 over generatieve leerstrategie\u00ebn hebben samengevat. Lesgeven is geen extra last die u bovenop het leren moet dragen.<\/strong> Het is een van de meest effici\u00ebnte manieren om te leren.<\/p>\n Hierdoor blijft er voor de leider \u00e9\u00e9n belangrijke taak over: kansen cre\u00ebren<\/strong>. De wekelijkse lightning talks nemen het grootste deel van de last voor hun rekening. Tien minuten om de aanwezigen \u00e9\u00e9n ding bij te brengen. Iedereen mag een presentatie geven en het onderwerp kan van alles zijn. De beurtregeling is zo strak dat niemand er stilletjes onderuit kan komen. Omgekeerde mentoring<\/strong> zorgt voor het grootste deel van de rest, want zodra een junior medewerker een senior medewerker iets bijbrengt, keert de gebruikelijke hi\u00ebrarchie \u2013 die ervoor zorgt dat eerlijke vragen niet worden gesteld \u2013 zich om, en moeten beiden zich aanpassen.<\/p>\n De rest is slechts \u201ckruiden\u201d: \u2018teach-me-one-thing\u2019-combinaties<\/strong> voor de open plekken in de agenda; demonstraties van vijf minuten door degenen die een project hebben opgeleverd; kenniscaf\u00e9s<\/strong> wanneer een onderwerp meer tijd vereist. Het goedkoopste opleidingsprogramma dat een bedrijf kan invoeren, is de vaste regel dat medewerkers elkaar vaak onderling opleiden.<\/p>\n Nadenken is nooit verspilde moeite, hoe het er van buitenaf ook uitziet. Het klinkt misschien banaal om dat te zeggen, het is een spier die u traint<\/strong>, maar ik kan geen betere vergelijking bedenken. Of u nu gewichten tilt in de sportschool of uw boodschappen de trap op draagt, het versterkt dezelfde spieren.<\/p>\n Dit is iets wat bedrijven niet begrijpen, en zelfs als ze het wel begrijpen, voeren ze het slecht uit. Het is echt moeilijk om dit goed te regelen. Hoe geeft u mensen de ruimte om zich bij te scholen zonder uw personeel vast te pinnen in workshops van acht uur, alleen maar om een vakje op uw opleidings- en ontwikkelingsplan af te vinken?<\/p>\n Begin met het reserveren van tijd. Tijd is voor alles het belangrijkste goed.<\/strong> Niet alleen voor actief leren, maar ook om de cognitieve capaciteit te laten rusten, wat een directe invloed heeft op de kwaliteit van het denkproces. Net zoals wij tijd vrijmaken voor mensen om te lunchen, moet een postindustrieel bedrijf tijd vrijmaken voor mensen om \u201ctijd te verspillen aan nadenken\u201d, teneinde de algehele kwaliteit te verbeteren.<\/p>\n De echte vraag is hoe men op een productieve manier tijd kan verspillen. Een manier is wat ik eerder al heb genoemd: het geven van lessen over een werkgerelateerd of niet-werkgerelateerd onderwerp. De voorbereiding op het lesgeven is op zich al een vorm van training. Een andere manier is het organiseren van open debatten en discussieforums zonder verplichte bijdrage<\/strong>. Dit werkt het beste in kleine groepjes van drie of vier personen, waarbij men zich buigt over een vraag als: \u201cZijn wij wel targeting de juiste audience?\u201d De vraag moet concreet en scherp zijn, anders komt het debat nooit van de grond. Zelfs als er die week geen concrete resultaten uit voortvloeien, loont het op de lange termijn de moeite.<\/p>\n Het is van essentieel belang om mensen de ruimte te geven om buiten de dagelijkse gang van zaken om na te denken, als u een cognitieve laag wilt opbouwen die zich steeds verder versterkt.<\/strong> Bedrijven die dit begrijpen en niet alleen maar uit zijn op een productiviteitsstijging in het volgende kwartaal, zullen op bedrijfsniveau de allerbeste denkkracht weten te behouden.<\/p>\n Dit is allemaal niet eenvoudig. Het kost tijd en moeite, en dat is nu juist het punt.<\/p>\n Nadenken in het tijdperk van AI is moeilijk, echt moeilijk, niet omdat we vergeten zijn hoe het moet, maar omdat het, wanneer u met \u00e9\u00e9n druk op de knop alles kunt produceren, enorm onproductief aanvoelt om daadwerkelijk de tijd te nemen om erover na te denken. Natuurlijk is het makkelijker om het uit te besteden. Maar zoals we in het begin al zeiden: het is pijnlijk duidelijk te zien wanneer er AI is gebruikt en niemand zelf heeft nagedacht. Intelligentie is goedkoop geworden. Denken is op dit moment het meest waardevolle bezit dat een bedrijf kan hebben, maar toch investeert bijna niemand erin.<\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Informatie is nog nooit zo goedkoop geweest. Nadenken is nog nooit zo duur geweest. Helaas besteden de meeste organisaties hun budget aan het eerste en laten ze het tweede verwaarlozen. AI-gegenereerde inhoud is nog nooit zo gemakkelijk te herkennen geweest, zoals u waarschijnlijk maar al te goed weet. U werpt een blik op een presentatie of leest de eerste drie regels van een e-mail, en u weet onmiddellijk of deze door een mens of door AI is geschreven. Dit zal alleen maar duidelijker worden naarmate de modellen verbeteren.<\/p>","protected":false},"featured_media":1332710,"parent":0,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"ep_exclude_from_search":false},"blog-category":[2995],"blog-language":[2991],"class_list":["post-1330799","blog","type-blog","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","blog-category-ai-technology","blog-language-en"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/blog\/1330799","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/blog"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/blog"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1332710"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1330799"}],"wp:term":[{"taxonomy":"blog-category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/blog-category?post=1330799"},{"taxonomy":"blog-language","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.artefact.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/blog-language?post=1330799"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}De hulpmiddelen die u nodig hebt om het uitgangsniveau te verhogen<\/h2>\n
De daadwerkelijke ontwikkeling van een cognitieve laag<\/h2>\n
\n
Bied ruimte om op een productieve manier \u201ctijd te besteden aan nadenken\u201d<\/h2>\n