In tegenstelling tot de trieste studies die een massale uitroeiing van de beroepsbevolking voorspellen, zoals het recente Coface-rapport dat schat dat 5 miljoen Franse banen<\/strong> in gevaar zijn in 2030, AI-ondernemer Vincent Luciani<\/strong> stelt dat dit technologische revolutie zal in plaats daarvan geheel nieuwe sectoren doen ontstaan<\/strong>. Deze industrie\u00ebn, suggereert hij, zullen binnenkort \u201cde overgrote meerderheid van de banen van morgen\u201d vertegenwoordigen.\u201d<\/p>\n Elke tien jaar komen dezelfde profetie\u00ebn met een metronomische regelmaat terug. Goldman Sachs<\/strong> waarschuwt dat 300 miljoen rollen gevaar lopen. De Wereld Economisch Forum<\/strong> voorspelt 92 miljoen bezuinigingen tegen 2030. Meest recent, Coface<\/strong> 5 miljoen kwetsbare posities in Frankrijk gemarkeerd. Al deze onderzoeken hebben een gemeenschappelijke fout: ze vertrouwen op een macro-analyse van functietitels en semantische taken die de pure complexiteit van de bedrijfsorganisatie negeert<\/strong>, implementatiekosten en, wat cruciaal is, alles wat AI nu mogelijk maakt.<\/p>\n Laten we eens kijken naar de realiteit ter plaatse. Europa zit momenteel gevangen in een tangbeweging: stagnerende groei, een afnemende vraag en Chinese concurrentie die hele industri\u00eble sectoren uitholt. Wanneer Volkswagen<\/strong> voor het eerst in zijn geschiedenis Duitse fabrieken sluit, is dat omdat China hoger in de waardeketen is opgeschoven. Wanneer Soci\u00e9t\u00e9 G\u00e9n\u00e9rale<\/strong> 1.800 ontslagen aankondigt, is dat omdat het fysieke bezoek aan filialen gekelderd is. In geen van beide gevallen heeft een algoritme een mens vervangen.<\/p>\n Het label \u201cKunstmatige Intelligentie\u201d op elke herstructurering plakken is een handig steno dat past bij het verhaal van Silicon Valley, maar het is fundamenteel misleidend. De realiteit is proza\u00efscher: Europa heeft een concurrentieprobleem. AI is niet de oorzaak; het is de best mogelijke remedie<\/strong>.<\/p>\n Toen elektriciteit aan het einde van de 19e eeuw zijn intrede deed, richtte de consensus zich op de automatisering van mechanische arbeid. Niemand zag wat er daarna zou komen: massale koeling, waaruit de internationale logistiek en de moderne agro-industrie voortkwamen. We voorzagen geen radio, televisie of de hele media-industrie. We misten de opkomst van de elektrochemie, aluminium, synthetische meststoffen en batterijen. We misten huishoudelijke apparaten, elektrisch vervoer en telecommunicatie. De onderzoeken naar bedreigde rollen binnen bestaande bedrijven kijken de verkeerde kant op. Wat nog niemand volledig heeft begrepen, is de ongelooflijke schaalbaarheid van AI.<\/p>\n Asymptotisch is de de kosten van elk proces evolueren naar nul<\/strong>. De kosten en tijd die nodig zijn om een bedrijf op te richten, een handelsmerk aan te vragen, een site te lanceren of klanten te werven zullen verwaarloosbaar worden. Gedreven door AI-agenten<\/strong>, Elk proces kan worden opgeschaald zonder de organisatorische lagen die historisch gezien groei in de weg stonden. Een bedrijf van 100 personen, versterkt door zijn agenten, zal kunnen wedijveren met een conglomeraat van tienduizenden. Fintechs zoals Qonto, Alan en Revolut<\/strong> bewijzen het concept al. De echte ontwrichting zal niet van binnenuit bestaande bedrijven komen. Het zal komen van nieuwe binnenlandse en internationale concurrenten die, gewapend met AI-agenten, het marktaandeel van gevestigde bedrijven zullen overnemen.<\/p>\n De echte vraag is: \u201cHoe bouwen we een hele economie opnieuw op met AI om radicaal concurrerender te zijn, meer rijkdom te produceren en de banen van morgen te cre\u00ebren?\u201d Het belangrijkste is dat we ons de industrie\u00ebn van de toekomst voorstellen. Net zoals elektriciteit ons modern vervoer en moderne media gaf, zal AI nieuwe sectoren doen ontstaan: industri\u00eble robotica, gepersonaliseerd onderwijs en preventieve gezondheid <\/strong>een sector waar de vraag van nature oneindig is. Deze industrie\u00ebn zullen de meerderheid van de werkgelegenheid van morgen vertegenwoordigen. Elke grote technologische revolutie heeft aan het einde veel meer banen opgeleverd dan er vernietigd zijn. Deze zal geen uitzondering zijn, op voorwaarde dat we ons richten op het uitvinden van de economie van morgen in plaats van wanhopig de economie van gisteren te verdedigen. Dat is waar groei en werkgelegenheid echt leven.<\/p>\n Door Vincent Luciani, medeoprichter & uitvoerend voorzitter van Artefact<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>De ontslagen van vandaag zijn geen \u201cAI-ontslagen\u201d.\u201d<\/h2>\n
Lessen uit het elektriciteitsnet<\/h2>\n
\nTientallen industrie\u00ebn en honderden miljoenen banen zijn ontstaan uit \u00e9\u00e9n enkele ontwrichtende innovatie. AI is de elektriciteit van de 21e eeuw<\/strong>. Op dit moment zijn we nog steeds bezig met het tellen van de straatverlichting.<\/p>\nHet tijdperk van \u201cStartup as a Service\u201d<\/h2>\n
De grote waardeverschuiving<\/h2>\n
\nWat we momenteel beschouwen als \u201choogwaardige\u201d taken zoals het analyseren van data, het schrijven van code, het samenvatten van informatie, zullen handelswaar worden. Elk bedrijfsproces moet vanaf de grond opnieuw worden ontworpen<\/strong>. Dit is een kolossale onderneming die, ironisch genoeg, een massale toestroom van menselijke arbeid, hersenen en expertise vereist.<\/p>\n
![](\"https:\/\/www.artefact.com\/\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/lopinion.png\")
<\/a><\/span><\/div>