Als elk bedrijf toegang heeft tot AI met vergelijkbare mogelijkheden, wat zal dan het onderscheid vormen tussen de marktleiders van morgen? Het antwoord ligt niet in het model zelf, maar in de organisatorische context die daarop is gebouwd. De organisatorische context omvat de bedrijfskennis, de bedrijfsprocessen, de besluitvormingsregels, de domeinexpertise en de best practices die in de loop van jarenlange bedrijfsvoering zijn opgebouwd. Deze context bepaalt of AI werkelijk kan begrijpen hoe een onderneming functioneert, de bedrijfsdoelstellingen kan ondersteunen en voortdurend kan leren van elke interactie om capaciteiten te ontwikkelen die uniek zijn voor die organisatie.

De investeringen van bedrijven in AI bereiken ongekende hoogten, maar slechts een minderheid van de organisaties slaagt erin die investeringen op grote schaal om te zetten in waarde. De kloof ligt niet in de eerste plaats op technologisch vlak. Het gaat erom of een organisatie over de capaciteiten beschikt om AI te benutten, haar bedrijfsvoering te herontwerpen en voortdurend waarde te creëren. AI-transformatie is in wezen een transformatie van de organisatorische capaciteiten: medewerkers in staat stellen om AI effectief te gebruiken, teams toerusten om AI-systemen te ontwerpen en te beheren, en mechanismen opzetten waarmee de organisatie voortdurend AI-capaciteiten kan integreren en zich daarmee kan ontwikkelen.

De Slag bij Rode Kliffen wordt vaak herinnerd als het verhaal van een in aantal onderlegen leger dat een veel groter leger versloeg. Maar vanuit het perspectief van bedrijfs-AI is de interessantere les een andere.

AI ontwikkelt zich in een ongekend tempo, en de druk om bij te blijven is alom aanwezig. Bedrijven haasten zich om de nieuwste tools in te voeren, zichzelf te vergelijken met concurrenten en snel efficiëntievoordelen te realiseren. Maar stellen zij, in hun haast om sneller te handelen, wel de juiste vragen?